Tutkunun ateşi, arzu ve görev arasında kaldı.
Aşk ve sadakat, Sorin’in her düşüncemi tükettiği o savaşın ortasındaydı.
Kâbuslar peşimi bırakmazken aramızdaki bağın yoğunluğu
her zamankinden daha parlaktı.
Gecenin köründe beni ziyaret ediyor, kararlılığımı zayıflatan bir
gelecek vaadi fısıldıyordu. Onu kaybetme korkusu artık her şeyi
gölgede bırakan bir cehenneme dönüşmüştü.
Ama kader kötü bir şekilde değişiyordu.
Evren’in babasıyla müttefik olan İnsan Kralı’nın, Kutsanmışları evlenmek
için aradığı haberi geldiğinde, düşman topraklarına doğru
tehlikeli bir yolculuğa çıkmaya karar vermiştim. Amacım, esrarengiz
hükümdarın gizli sırlarını ortaya çıkarmaktı.
Ancak Sorin, sert ve tereddütsüzdü. Bu tehlikeyle tek başıma yüzleşmeme
izin vermeyi reddediyordu. Beni korumak için her şeyi
riske atmaya hazırdı.
Birlikte, İnsan Kralı tarafından örülen çarpık ağı çözerken gerçek
kimliğimi gizleyen sırlar ve aldatmacalarla dolu hain bir diyarda
gezinecektik.
Arzularımız yoğunlaştıkça, etrafımızı saran tehlike de beraberinde
artıyordu. Sadakat çizgisi kaybolurken yakın bir tehdidin ortasında
dostla düşman arasındaki çizgi kayboluyordu.
Güvenin kırılgan olduğu ve tehlikenin her adımda pusuda beklediği
bir dünyada, kaderimizi şekillendirecek seçimlerle yüzleşiyorduk.
Görev uğruna kalplerimize ihanet mi edecektik yoksa diyarları ateşe
verebilecek, her şeyi tüketen bir aşkın alevlerine mi dalacaktık?